Γιάννης Κότσιρας - Και πάλι παιδί
Child once again - Giannis Kotsiras
We were (two) still and speechless statues,
we were unsmiling, whoever smiles, loses.
You laughed and i won, thus i lived in your lips,
you were laughing and i was winning, but i lost you after...
Even if i grew up, even if i fell out with my life
if you would come, i would change in (front of) your two eyes
i would become a child once again, a child once again.
We were still, untouched (unmoved) by the time,
we were invincible, but we both lost...
Even if i grew up, even if i fell out with my life
if you would come, i would change in (front of) your two eyes
i would become a child once again, a child once again, a child once again.
Even if i grew up, even if i fell out with my life
if you would come, i would change in (front of) your two eyes
i would become a child once again...
Even if i grew up, even if i fell out with my life
if you would come, i would change in (front of) your two eyes
i would become a child once again, a child once again, a child once again.
<< Ponovo dete >>
Bili smo nepomične statue što nisu govorile
bili smo bez osmeha, gubi onaj koji se nasmeje
nasmejala si se, pobedio sam i tako sam na tvojim usnama živeo
smejala si se, pobeđivao sam, a onda sam te izgubio..
Iako sam odrastao i sa životom se posvađao
kad bi došla, u tvojim bih se očima promenio
ponovo bih postao dete, ponovo dete..
Bili smo nepokretni, od vremena netaknuti
bili smo nepobedivi, oboje smo izgubili..
Iako sam odrastao i sa životom se posvađao
kad bi došla, u tvojim bih se očima promenio
ponovo bih postao dete, ponovo dete
Iako sam odrastao i sa životom se posvađao
kad bi došla, u tvojim očima bih se promenio
ponovo bih postao dete..
Iako sam odrastao i sa životom se posvađao
kad bi došla, u tvojim bih se očima promenio
ponovo bih postao dete, ponovo dete...
Και πάλι παιδί - Γιάννης Κότσιρας
Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Γιάννης Κότσιρας
Ήμασταν ακίνητα και αμίλητα αγάλματα,
ήμασταν αγέλαστα, χάνει όποιος γελά.
Γέλασες και κέρδισα κι έτσι μες στα χείλη σου έζησα,
γέλαγες και κέρδιζα, σ’ έχασα μετά…
Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί, και πάλι παιδί.
Ήμασταν ακίνητοι απ’ το χρόνο ασυγκίνητοι,
ήμασταν ανίκητοι, χάσαμε κι οι δυο…
Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί, και πάλι παιδί, και πάλι παιδί.
Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί…
Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί, και πάλι παιδί, και πάλι παιδί.
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Κότσιρας Γιάννης
Εφάπαξ
Όλη μου τη ζωή κρυβόμουνα γιατί
Το θελα μα φοβόμουνα να φύγω
Κάποτε αγάπη έλεγα αυτή την ενοχή
Μα τώρα μ’ εκδικείται λίγο λίγο
Όλη μου τη ζωή μου ‘βγαινε η ψυχή
Κάτι να θυμηθώ κάτι ν αρχίσω
Να ναι καλά οι φίλοι κι οι λογαριασμοί
Και να μη χρειαστεί να τα σκαλίσω
Κάτι να θυμηθώ κάτι ν αρχίσω
Μου μάθαν να μισώ να αρκούμαι στο μισό
να χάνω να κερδίζω να ποντάρω
να παίρνω διαταγές να σπάω επιταγές
σε κάθε ευκαιρία να κορνάρω
Να σφίγγω τα λουριά με τόση μαστοριά
Να βρίσκω μία λύση στο ποδάρι
Να κλείνω τα πατζούρια και μόνη συντροφιά
Να σφίγγω πιο πολύ το μαξιλάρι
Να βρίσκω μία λύση στο ποδάρι
Όλη μου τη ζωή μια δεύτερη κρυφή
Αγέννητη ζωή μ’ ακολουθούσε
Δε κοίταζε στα μάτια δεν ήταν φορτική
Δε μίλαγε μα όλα τα ζητούσε
Μια θάλασσα μικρή μ’ ακολουθούσε
Янис Котсирас - Обичам те
Ще отмине, ще отмине знам
и тази нощ, в която бяс ме тресе
плаша се обаче, че ако и тази вечер не те видя
нещо ще ми щукне и ще дойда
Никога не ми повярва
не ме остави
да ти покажа колко те обичам
не се наситих и аз
и като Бог те имам
и където и да ида се теб нося
обичам те...
Ще се усмихне знам, ще се усмихне
душата ми някой ден ще се усмихне
този ден, в който ще дойдеш
като забравена песен да ме намериш
Στίχοι/Μουσική: Στέλιος Ρόκκος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κότσιρας
Θα περάσει το ξέρω θα περάσει
κι αυτή η νύχτα που διαβόλια με'χουν πιάσει
μα φοβάμαι πως κι απόψε αν δε σε δω
κάποια τρέλα θα κάνω και θα’ρθω
Δε με πίστεψες ποτέ
δε με άφησες καημέ
να σου δείξω το πόσο σ'αγαπάω.
Δε σε χόρτασα κι εγώ
και σε έχω σαν θεό
κι όπου πάω μαζί σε κουβαλάω,
σ' αγαπάω...
Θα γελάσει το ξέρω θα γελάσει,
η ψυχή μου κάποια μέρα θα γελάσει
και θα είναι εκείνη η μέρα που θα ’ρθεις
σαν τραγούδι ξεχασμένο να με βρείς...
Δε με πίστεψες ποτέ
δε με άφησες καημέ
να σου δείξω το πόσο σ' αγαπάω.
Δε σε χόρτασα κι εγώ
και σε έχω σα θεό
κι όπου πάω μαζί σε κουβαλάω,
σ' αγαπάω..
I love you - Kotsiras - English Translation:
It will pass,i know it will pass
and that night that i'm very angry
but i'm afraid that if i see you tonight
i'll do something crazy and i'll come
you never believed me
my thorn never left me
to show how much i love you
i didn't get enough of you
and i behave to you like you're God
and everywhere i go i take you with me
i love you...
it will laugh, i know it will laugh
my soul will laugh one day
and that day you will come
like a lorn song to find me...
you never believed me
my thorn never left me
to show how much i love you
i didn't get enough of you
and i behave to you like you're God
and everywhere i go i take you with me
i love you...
Не се върти земята около слънцето, около любовта се върти, поне според Янис Котсирас:
Δεν περιστρέφεται η γη γύρω από τον ήλιο
απ’ τον ήλιο
Μα περιστρέφεται η γη γύρω από την αγάπη
Γύρω από την αγάπη - Κότσιρας Γιάννης
Δεν περιστρέφεται η γη γύρω από τον ήλιο
απ’ τον ήλιο
Μα περιστρέφεται η γη γύρω από την αγάπη
μια ζωή
Και εγώ όλα αυτά που σου χα πει
πως δεν θα αγαπήσω παίρνω πίσω
Σου δίνω πάλι το κορμί κι ότι με διαλύει
Θα διαλύσω
Κι όλο γυρίζω μια ζωή
Γύρω γύρω γύρω από την αγάπη
Λέω δεν έχω αντοχή
Κι όμως ξαναχτίζω την αγάπη
Κι όλο γυρίζω μια ζωή
Γύρω γύρω γύρω από την αγάπη
όλο πεθαίνω ξεψυχώ
Μα όλο επιστρέφω στην αγάπη
Έτσι είναι μάτια μου η καρδιά
φταίει το υλικό της
το υλικό της
Σπάει στα δύο μια βραδιά
κι όμως επιμένει να χτυπά
Κι εγώ που είχα ορκιστεί τη καρδιά να σώσω
Θα στη δώσω
Πάρε καρδιά μου τη καρδιά
φέρ’ τη μου συντρίμμια, τα συντρίμμια
θα ενώσω
Янис Котсирас изпълнява: "Της αγάπης αίματα" по стихове на Одисеас Елитис и музика на Микис Теодоракис:
Της αγάπης αίματα
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας
Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο
Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν
Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε
αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο
Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε
τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου
την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν
μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο
Bloods of Love
Bloods of love dyed me red
and joys unseen did shade me
I got oxidated in the dampness of people
distant mother my rose unfading
In the open sea they awaited me
With three-sail bombard ships and opened fire
my sin to have a love
distant mother my rose unfading
Somewhere in July half-opened
her big eyes inside my bowels
the pure life for a moment to enlighten
distant mother my rose unfading
Янис Котсирас - Някъде ще се срещнем:
Στίχοι: Βίκυ Γεροθόδωρου
Μουσική: Βαγγέλης Μαχαίρας
Γιάννης Κότσιρας - Κάπου θα βρεθούμε
Πες μου πες μου τι σε φέρνει
και με παρασέρνει άλλη λογική
πες μου πες μου ποιά αλήθεια
μεσ΄τα παραμύθια γίνεται σιωπή
Αν μ΄αγαπάς μη νοιάζεσαι πού πάω και πού πας
μα κρύψε με στο βάθος της καρδιάς
και κάπου θα βρεθούμε αν μ΄αγαπάς
Αν μ΄αγαπάς τα σύνορα μαζί μου να περνάς
τα όχι και τα πρέπει να ξεχνάς
και κάπου θα βρεθούμε αν μ΄αγαπάς
Δωσ΄μου δωσ΄μου μια στιγμή σου
το κρυφό φιλί σου σώμα και ψυχή
δωσ΄μου δωσ΄μου μια αγάπη
έστω κι αυταπάτη για να ζω εκεί
Αν μ΄αγαπάς μη νοιάζεσαι πού πάω και πού πας
μα κρύψε με στο βάθος της καρδιάς
και κάπου θα βρεθούμε αν μ΄αγαπάς
Αν μ΄αγαπάς τα σύνορα μαζί μου να περνάς
τα όχι και τα πρέπει να ξεχνάς
και κάπου θα βρεθούμε αν μ΄αγαπάς
We’ll meet each other somewhere - Kotsiras:
Tell me, tell me, what brings you
And another logic carries me away
Tell me, tell me, which truth
Becomes silence in the fairy tales
If you love me, don’t care where I’m going and where you’re going
But hide in the bottom of the heart
And we’ll meet each other somewhere if you love me
If you love me, to pass the borders of love with me
To forget the “no” and the “must”
And we’ll meet each other somewhere if you love me
Give me, give me, a moment of yours
Your secret kiss, body and soul
Give me, give me, a love
Even if it’s illusion in order to live there
If you love me, don’t care where I’m going and where you’re going
But hide in the bottom of the heart
And we’ll meet each other somewhere if you love me
If you love me, to pass the borders of love with me
To forget the “no” and the “must”
And we’ll meet each other somewhere if you love me
Зимата на лято превърни, от балкона си остров направи... Янис Котсирас:
Γιάννης Κότσιρας - Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι
Άλλος φτάνει στο Ντουμπάϊ,άλλος ως την Αμοργό
ο καθένας κάπου πάει μα όλοι θα΄ρθουν πάλι εδώ
Πάντα μεσ΄ την ίδια πόλη πάντα μεσ΄το ίδιο γκρι
μα απ΄το γκρίζο μέσα σκάει μια υπόγεια γιορτή
Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι
κάνε το μπαλκόνι σου νησί
ό,τι θέλει ο άνθρωπος καρδιά μου το μπορεί
Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι
κάνε τη Δευτέρα Κυριακή
όλα τ΄αδιέξοδα σε βγάζουν στη ζωή
Ο ένας πάει πρώτη θέση ο άλλος στη τουριστική
όμως και οι δυο γυρνάνε μεσ΄την ίδια φυλακή
Έτσι είναι αυτός ο κόσμος μα αν εσύ τον δεις αλλιώς
ανατρέπεται και πέφτει σπάει ο κόσμος ο παλιός
Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι
κάνε το μπαλκόνι σου νησί
ό,τι θέλει ο άνθρωπος καρδιά μου το μπορεί
Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι
κάνε τη Δευτέρα Κυριακή
όλα τ΄αδιέξοδα σε βγάζουν στη ζωή
Kotsiras - Kane to heimona kalokairi
Το σεντόνι -Γιάννης Κότσιρας Завивката - Янис Котсирас
Στίχοι/Μουσική: Μανώλης Φάμελος Музика и текст: Манолис Фамелос
το σεντόνι е заменено със завивка наместо с оригиналното си значение - чаршаф, за благозвучие.
Έχω το σεντόνι σου, το σεντόνι σου Остана ми завивката ти, завивката ти
Το 'χω να με σκεπάζει С нея си се завивам
Κι είναι η νύχτα θάλασσα, η νύχτα θάλασσα И ноща е море, ноща е море
Που στα βαθιά με φωνάζει което към дълбните ме вика
Μέρες ξημέρωσαν, τα δύσκολα πέρασαν Дните се търколиха, трудностите отминаха
Μα ο νους μου πίσω γυρνάει Но пак назад се връщам
Φταίει το σεντόνι σου, το σεντόνι σου Виновна е завивката ти, завивката ти
Που το άρωμά σου κρατάει Която ароматът ти още държи
Δε μετανιώνω, δε σου θυμώνω Не се разкайвам, не ти се сърдя
Μα αναρωτιέμαι που να 'σαι Но се питам къде си
Μακριά μου τι φοράς Далеч от мен какво носиш
Όταν κοιμάσαι Докато спиш
Γύρω μου πράγματα, σκισμένα γράμματα Предмети около мен, разкъсани неща
Σκόρπια από δω και από κει Боклуци навред
Γίνονται θαύματα Случват се чудеса
Μα στ' άψυχα πράγματα Но в неудошевените неща
Τι μπορεί να σωθεί Какво би могло да се спаси
Θα το παλέψω, θα ξαναπιστέψω Ще се боря, ще повярвам отново
Μα λόγο πια δεν κρατώ Но вече не се заричам
Φταίει αυτό το όχι σου Твоето "не" е виновно
Γι' αυτό το όχι σου Заради това твое "не"
Όλα τ' αρνιέμαι εγώ Всичко аз отричам.
Έχω το σεντόνι σου, το σεντόνι σου Имам завивката ти, завивката ти
Σύννεφο που με τυλίγει Облак които ме обгръща
Παίζω το τραγούδι σου, το τραγούδι σου Свиря песента ти, песента ти
Μα ο ουρανός δεν ανοίγει Но небето не се отваря
Δε μετανιώνω Не се разкайвам
Μα όταν κρυώνω, αναρωτιέμαι που να 'σαι Но когато ми е студено се питам къде си
Μακριά μου τι φοράς Далеч от мен какво носиш
Όταν κοιμάσαι Докато спиш
