Много силна и мъдра песен на Манос Лоизос в изпълнение на Василис Папаконстандину - Третата Световна
Ό Πέτρος ο Γιόχαν και ο Φραντς σε φάμπρικα δούλευαν φτιάχνοντας τανκς
Ό Πέτρος ο Γιόχαν και ο Φραντς αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τανκς
Ό Πέτρος ο Γιόχαν και ο Φραντς δούλευαν στον Μπράουν στον Φίσερ στον Κραφτ
Ο Μπράουν ο Φίσερ ο Κραφτ αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ
Ό Πέτρος ο Γιόχαν και ο Φραντς ανέμελοι δούλευαν πάντα στα τανκς
Ποτέ τους δεν διάβασαν Μαρξ ιδέα δεν είχαν για τραστ και για κραχ
Ο Μπράουν ο Φίσερ ο Κραφτ χωρίσαν σε Μπράουν σε Φίσερ σε Κραφτ
Ο Μπράουν ο Φίσερ ο Κραφτ εχθροί τάχα γίναν χωρίσαν το τραστ
Και πριν μάθουν τι είπε ο Μαρξ στρατιώτες τους πήραν στο πόλεμο παν
Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φραντς σαν ήρωες έπεσαν κάτω απ' τα τανκς
Ο Μπράουν ο Φίσερ ο Κραφτ σκεφτήκαν και είπαν πως φταίει ο Μαρξ
Ο Μπράουν ο Φίσερ ο Κραφτ ξανάσμιξαν πάλι και φτιάξανε τραστ ] 3x
Λιζέτα Καλημέρη - Όλα σε θυμίζουν Лизета Калимери - Всичко на теб напомня:
Специално за Алкор:
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Ερμηνεία: Λιζέτα Καλημέρη
Όλα σε θυμίζουν,
απλά κι αγαπημένα,
πράγματα δικά σου, καθημερινά
σαν να περιμένουν κι αυτά μαζί μ' εμένα
να 'ρθεις κι ας χαράξει για στερνή φορά.
Όλη μας η αγάπη την κάμαρα γεμίζει
σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο
πρόσωπα και λόγια και τ' όνειρο που τρίζει
σαν θα ξημερώσει τι θα 'ν' αληθινό.
Όλα σε θυμίζουν
απλά κι αγαπημένα,
πράγματα δικά σου καθημερινά.
Όλα σε θυμίζουν,
κι οι πιο καλοί μας φίλοι.
άλλος στην ταβέρνα, άλλος σινεμά.
μόνη μου διαβάζω το γράμμα που 'χες στείλει
πριν να φιληθούμε πρώτη μας φορά.
Όλη μας η αγάπη την κάμαρα γεμίζει.
σαν ένα τραγούδι που λέγαμε κι οι δυο.
πρόσωπα και λόγια και τ' όνειρο που τρίζει
σαν θα ξημερώσει τι θα 'ν' αληθινό.
Όλα σε θυμίζουν
απλά κι αγαπημένα
πράγματα δικά σου καθημερινά.
Everything reminds me of you
Everything reminds me of you
Simple, beloved,
everyday things of yours
seem to be waiting along with me
for you to come; even if there was no other sunrise to follow
All our love fills the room
just like a song we used to sing together
Faces and words, and this dream that now is creaking…
What will be true, when the dawn comes?
Everything reminds me of you
Simple, beloved,
everyday things of yours…
Everything reminds me of you
All our closest friends
are now in the tavern, or at the cinema
On my own here, I’m reading the letter you had sent me
Before we kissed for the very first time
All our love fills the room
just like a song we used to sing together
Faces and words, and this dream that now is creaking…
What will be true, when the dawn comes?
Everything reminds me of you
Simple, beloved,
everyday things of yours…
Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος/Χριστοδούλου Δημήτρης
Изпълняват:
Марина Николова - Китара, Станила Стоянова и Антония Узунова
Στο μονοπάτι σαν θα βγεις μιας ανοιξιάτικης αυγής
να μη ξεχάσεις να της πεις μια καλημέρα της ζωής
Μια καλημέρα είν’ αυτή, πες την κι ας πέσει χάμω
πες την κι ας πέσει χάμω
Παλάτια χτίζουν οι θεοί, κι εμείς πάνω στην άμμο
κι εμείς πάνω στην άμμο
Με τα χαράματα σαν βγεις από την πόρτα της ζωής
μια καλημέρα να τής πεις κι ας είσαι μόνος μεσ’ στη γης
Μια καλημέρα...
Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος/Παπαδόπουλος Λευτέρης
Ямайка - Манос Лоизос - текст: Лефтерис Пападопулос.
Изпълняват Иван Мирчевски и Антония Узунова:
Κάθε πρωί που κίναγα να πάω στη δουλειά
Φεύγανε σαν πουλιά τα ψαροκάικα
Κάθε πρωί σκαρώναμε μαζί με το Μηνά
ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα
Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα αγάπη μου παλιά
Κι ύστερα το βραδάκι μεθυσμενάκι στα καπηλειά
σ’ έπινα κοριτσάκι σαν το κρασάκι γουλιά-γουλιά
Χρόνια στο μεροκάματο, κοπίδι και σφυρί
Έφτιαξα ένα σκαρί για το χατίρι σου
Σκάλισα στην πρυμάτσα του γοργόνα θαλασσιά
κι έγινα μια βραδιά καραβοκύρης σου
Κι αρμενίζαμε στα πέλαγα...
Καλατζής Γιάννης - Τζαμάικα:
Αχ χελιδόνι μου - Изпълнява Иван Мирчевски:
Въпреки малко пищящия инструментал и прекъсването на песента изпълнението на Иван се слуша с удоволствие.
И в изпълнение на Йоргос Даларас:
Μουσική/Στίχοι: Λοΐζος Μάνος/Παπαδόπουλος Λευτέρης
Αχ χελιδόνι μου, πώς να πετάξεις
σ’ αυτό το μαύρο τον ουρανό
Αίμα σταλάζει το δειλινό
και πώς να κλάψεις, και πώς να κλάψεις
Αχ χελιδόνι μου
Αχ παλικάρι μου, τα τραίνα φύγαν
Δεν έχει δρόμο για μισεμό
Κι όσοι μιλούσαν για λυτρωμό
πες μου πού πήγαν, πες μου πού πήγαν
Αχ παλικάρι μου
Άχου καρδούλα μου φυλακισμένη
δε βγαίνει ο ήλιος που καρτεράς
Μόνο ο τελάλης της αγοράς
σε ξεκουφαίνει, σε ξεκουφαίνει
Άχου καρδούλα μου
Σ' ακολουθώ, изпълнява Александър Христов:
И в оригинал на Манос Лоизос:
Στίχοι/Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος
Άλλες ερμηνείες: Βασίλης Παπακωνσταντίνου || Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Γιώργος Νταλάρας ( Ντουέτο )
Σ' ακολουθώ στην τσέπη σου γλιστράω
σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό
Σ' ακολουθώ και ξέρω πως χωράω
μες στο λακκάκι που 'χεις στο λαιμό
Έλα κράτησέ με και περπάτησέ με
μες στο μαγικό σου το βυθό
πάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σου
μη μ' αφήνεις μόνο θα χαθώ
Σ' ακολουθώ και πάνω σου κολλάω
σαν φανελάκι καλοκαιρινό
Σ' ακολουθώ σ' αγγίζω και πονάω
κλείνω τα μάτια και σ' ακολουθώ
Започвам да качвам клиповете от концерта: По вълните на гръцката музика.
Първата песен: Λιανοτράγουδα в изпълнение на Надежда и Александър Христови:
Ето и изпълнение на кипърецът: Алкиноос Йоанидис (Αλκίνοος Ιωαννίδης) и Ели Паспала (Έλλη Πασπαλά) :
Μουσική/Στίχοι: Χατζιδάκις Μάνος/Δημοτικό
Музика/Текст: Манос Хатзидакис/Народни
Απ’ όλα τ’ άστρα τ’ ουρανού, έ-να είναι που σού μοιάζει
κείνο που βγαίνει το πουρνό, όταν γλυκοχαράζει
Κυπαρισσάκι μου ψηλό, ποια βρύση σε ποτίζει
που στέκεις πάντα δροσερό, κι ανθείς και λουλουδίζεις
Να ’χα το σύννεφο άλογο και τ’ άστρι χαλινάρι
το φεγγαράκι της αυγής να ’ρχόμουν κάθε βράδυ
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω
γιατί με την α-γά-πη σου ποθώ να ξεψυχήσω
Της θάλασσας τα κύματα τρέχω και δεν τρομάζω
κι όταν σε συλλογίζομαι, τρέμω κι αναστενάζω
Τι να σου πω, τι να μου πεις, εσύ καλά γνωρίζεις
και την ψυχή και την καρδιά εσύ μου την ορίζεις
Να ’χα το σύννεφ’ άλογο...
Εγώ είμ’ εκείνο το πουλί που στη φωτιά σιμώνω
καίγομαι, στάχτη γίνουμαι και πάλι ξανανιώνω
Σαν είν’ η αγάπη μπιστική, παλιώνει, μα δε λιώνει
Ανθεί και δένει στην καρδιά και ξανακαινουργιώνει
(Όπως Να ‘χα το σύννεφο...)
Χωρίς αέρα το πουλί, χωρίς νερό το ψάρι
χωρίς αγάπη δε βαστούν κόρη και παλικάρι
Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο...
