'Ο,τι πιο όμορφο υπάρχει
στη ζωή μου είσαι εσύ
τύφλα το φεγγάρι να 'χει
εσύ λάμπεις πιο πολύ.
Най-хубавото нещо
в живота ми си ти
дори да угасне луната
ти по-силно блестиш
Καλλιτέχνης: Στάθης Ραφτόπουλος
Συνθέτης/Στιχουργός: Φοίβος
Μες στη νύχτα,στο σκοτάδι
η ματιά σου χίλια φώτα ανάβει
με μια λάμψη με τυλίγει
σαν το διαμαντένιο δαχτυλίδι.
Μια εικόνα,χίλιες λέξεις
εύκολα μπορείς να με μαγέψεις
στην ασχήμια όλου του κόσμου
ευτυχώς που έχω εσένα φως μου.
'Ο,τι πιο όμορφο υπάρχει
στη ζωή μου είσαι εσύ
τύφλα το φεγγάρι να 'χει
εσύ λάμπεις πιο πολύ.
Η καρδιά μου φτερουγίζει
το όνομά σου,όταν δειλά ψελλίζει
σε κοιτάζω κι ανεβαίνω
πρόσωπό μου τρισχαριτωμένο.
Δημοσιεύτηκε από ' Ανώνυμος
Ερμηνευτές: Σαμπάνης Γιώργος, Χρηστίδου Ραλλία
Έρωτες εφήμεροι
εκδρομή διήμερη
πάνω στα παλάτια μου
κι η θλίψη μες στα μάτια μου
Μια χαρά και μια καημός
Μια στο τρένο μια σταθμός
πρόσθεση κι αφαίρεση
εσύ είσαι η εξαίρεση
Έδιωξες πια τη βροχή
ουράνιο τόξο έχει βγει
Πάνε τώρα μέρες που δε σου 'πα σ' αγαπώ
μα η αγάπη μου για σένα δυναμώνει
πριν να έρθεις ήμουνα στον άνεμο φτερό
τώρα δέντρο που πολύ βαθιά ριζώνει
Λάθος συναισθήματα,
της καρδιάς συνθήματα
Βρήκα τον παράδεισο
δυο βήματα απ' την άβυσσο
Βράδια αξημέρωτα
ψάχνοντας τον έρωτα
τέλος τα ταξίδια μου
για το όνειρο μου πυξίδα μου
Янис Бекас - Когато ще мислиш за мен
Колко ти прилича бурята
и зимата сурова
в лицето ти го видях
че бързо ще приключим
Колко луната ти прилича
когато наполовина изплува
не ще изплува за нас надежда обаче
Но когато ще си мислиш за мен
ах, колко ще си приличаме
защото душата ти ще те боли
ще си пасваме
Но когато ще си мислиш за мен
ах, колко ще си приличаме
защото ще чувстваш каквато за теб чувствах
Колко ти прилича старо огледало
от времето начупено
сега ти като крадец избяга
и аз не ще видя отново
ах, колко ти прилича бурята
и зимата сурова
в нашата история
знам не ще се завърнеш.
Στίχοι: Μαργαρίτα
Μουσική: Μάριος Ψιμόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Μπέκας
Πόσο σου μοιάζει η καταιγίδα
και ο χειμώνας ο βαρύς
στο πρόσωπο σου εγώ το είδα
ότι τελειώνουμε νωρίς
πόσο σου μοιάζει το φεγγάρι
όταν αυτό βγαίνει μισό
καμιά για μας δε βγαίνει χάρη
για να ζητήσω απ' το θεό
μα όταν θα σκέφτεσαι εμένα
πόσο θα μοιάζουμε
γιατί η ψυχή σου θα πονάει
θα ταιριάζουμε
μα όταν θα σκέφτεσαι εμένα
πόσο θα μοιάζουμε
γιατί θα νιώθεις όσα ένιωσα για σένα
Πόσο σου μοιάζει ένας καθρέφτης
που 'χει ραγίσει από καιρό
τώρα εσύ φεύγεις σαν κλέφτης
κι εγώ δεν θα σε ξαναδώ
πόσο σου μοιάζει η τρικυμία
και ο χειμώνας ο βαρύς
στη δική μας ιστορία
το ξέρω δεν θα ξαναρθείς
μα όταν θα σκέφτεσαι εμένα
πόσο θα μοιάζουμε
γιατί η ψυχή σου θα πονάει
θα ταιριάζουμε
μα όταν θα σκέφτεσαι εμένα
πόσο θα μοιάζουμε
γιατί θα νιώθεις όσα ένιωσα για σένα
Абонамент за:
Публикации (Atom)
